گام اول

مبانی نظری لازم برای آغاز یادگیری درمان


بعدی

گام دوم

گذراندن کارگاه های پایه به منظور یادگیری مهارت های اولیه در درمان


بعدی بازگشت

گام سوم

در این مرحله درمانگران باید رویکرد درمانی مورد علاقه خود را انتخاب کنند:


بازگشت

معرفی رویکرد CBT

" رفتار درمانی شناختی" یا CBT چیست ؟ این یک روش درمانی از طریق صحبت کردن با بیمار است: در مرحله اول روان درمانگر تلاش در دریافت طرز تفکر بیمار نسبت به خود پیرامون اطراف و دیگران دارد. در مرحله دوم سعی می نماید مسائل ومشکلاتی که موجب تولید اختلالات روانی در فرد گردیده است را پیدا نماید. "رفتار درمانی شناختی"به شما کمک می کند تا به گونه دیگری اندیشیده ودرنتیجه این طرز تفکرجدید شما میتوانید با رفتارهای سالم ترو درست تری در برابرحوادث ناخواسته وناگوار پیرامونتان برخورد نمائید. رفتار درمانی شناختی نوعی روش روان‌درمانی است که تمرکزش بر تأثیر باورها، تفکرات و نگرش‌های فرد بر احساسات و رفتارهای اوست. هدف از رفتار درمانی شناختی این است که به شما آموزش دهد چگونه در طول زندگی‌تان فعالانه با مشکلات یا اتفاقات مختلف مواجه شوید و آنها را پشت سر بگذارید. " رفتار درمانی شناختی" (CBT) در چه مواردی کمک کننده است؟ CBT می تواند در موارد زیر کمک کننده باشد: اضطراب ، افسردگی ، ترس ، فوبیا (ترس از مکانهای شلوغ و ترس اجتماعی) ، استرس ، پرخوری ، اختلالات وسواسی اجباری ، اختلال پس از حادثه استرس ، اختلال دو قطبی و جنون. CBT همچنین میتواند درمواردی که فرد دچار مشکلاتی از قبیل عدم قدرت کنترل خشم یا خود کم بینی و حتی درمورد مشکلات جسمی مانند خستگی ها و دردهای مزمن هم موثر باشد.


بعدی بازگشت

معرفی رویکرد PTC

رویکرد PTC: درمان رفتاری - سیستمی - (تحلیلی) رویکردی است که ابداع کننده ی آن، دکتر محمدعلی بشارت (دانشمند نمونه علوم انسانی و استاد تمام دانشگاه تهران و سکس تراپیست از لندن) بوده و دارای دو مولفه ی اصلی است. 1- تجویز نشانه یا paradox 2- برنامه زمانی یا time table به طور کلی در این رویکرد مراجع، در زمان های مشخصی که از قبل تعیین کرده است، می بایست تکالیف مشخص شده را در مدت زمان کوتاهی انجام دهد. در این درمان تشخیص مشکل اصلی و نشانه ای که براساس آن تجویز صورت میگیرد بسیار حائز اهمیت می باشد که چگونگی آن، در کارگاه های رویکرد PTC با تشریح مفصل و دقیق و نمایش فیلم های مربوط به جلسات درمان، آموزش داده می شود.


بعدی بازگشت

معرفی رویکرد روانکاوی

روانکاوی به عنوان مجموعه ای از تئوری های روانشناختی و روش های درمانی تعریف می شود که منشاء آنها در کار و نظریه های زیگموند فروید است. فرض اصلی روانکاوی این باور است که همه افراد دارای افکار ، احساسات ، خواسته ها و خاطرات نا خودآگاه هستند. هدف از روان درمانی، رهایی از احساسات و تجربیات سرکوب شده است ، یعنی آگاهی سازی نا خودآگاه. فقط با داشتن یک روش روان پالشی (یعنی بهبودی) می توان توسط روانپزشک یا روانشناس فرد را یاری و درمان کرد. تفاوت روانکاوی و رواندرمانی را در مطلب تفاوت روانکاوی و روان درمانی چیست؟ مفروضات اساسی: روانشناسان روانکاوی مشکلات روانی را ریشه در ذهن نا خودآگاه می بینند. علائم آشکار در اثر اختلالات پنهان ایجاد می شود. دلایل معمول شامل مسائل حل نشده بر اثر برخورد با آسیب ها یا سرکوب شدن آن هاست. فروید معتقد بود آگاهی دادن به افكار و انگیزه های ناخودآگاه خود و دستیابی به بینش، راه درمان افراد است. درمان بر آگاهی از مشکل سرکوب شده، جایی که فرد بتواند با آن مقابله کند، متمرکز است.


بازگشت

گام چهارم

کارگاه هاي آزمونهاي رواني


بازگشت

گام چهارم

انتخاب حوزه تخصصي و گذراندن کارگاه هاي مربوط به آن


بازگشت

کارگاه هاي حوزه فردي CBT


بازگشت

کارگاه هاي حوزه زوج درماني CBT


بازگشت

کارگاه هاي حوزه کودک و نوجوان CBT


بازگشت

گام چهارم

انتخاب حوزه تخصصي و گذراندن کارگاه هاي مربوط به آن PTC


بازگشت

کارگاه های حوزه فردی به روش PTC


بازگشت

کارگاه های حوزه زوج درمانی به روش PTC


بازگشت

کارگاه های حوزه کودک و نوجوان به روش PTC


بازگشت